Jens Bjorneboe – Istorija bestijalnosti – Trenutak slobode; Barutana; Tišina

Povez: meki

Izdavač: DAF, Zagreb

Godina izdanja: 2014, 2016, 2019

Obim: 230 + 211 + 203

Stanje: odlično

Prevod: Anja Majnarić

Najvažnijim delom ovog norveškog pisca smatra se trilogija „Istorija bestijalnosti“, a „Trenutak slobode“ je prvi roman u tom nizu, objavljen sad već davne 1966. godine. Zlo je u središtu autorovog zanimanja. Stvarajući neku vrstu autobiografije, glavni lik – sredovečni sudski činovnik, nezadovoljan svojim životom, iznosi razmišljanja o ljudskoj prirodi, okrutnosti jednih prema drugima te izopačenosti uma.

Pripovedač iz ‘Trenutka slobode’ krenuo je dalje, ali zaokupljaju ga iste misli. Ovde pripovedač ima ime, dapače više njih, živi na ivici ustanove kao svojevrstan domar i istovremeno je u njoj i izvan nje. Takva su i njegova zapažanja i introspektivna razmišljanja; povukao se iz sveta i život na rubu ludila čini mu se poželjnijim nego život u selu koje je napustio.
Naizgled se u romanu ne događa mnogo toga: ubistvo, malo romanse, bizaran sastav doktora i pacijenata, terapeutska predavanja, ali i nastavak okrutne priče o bestijalnosti ljudskog roda.

Kao veliko finale trilogije „Povijest bestijalnosti“, Bjørneboe nam piše „Tišinu“ u zatišju pred oluju, pred veliku Revoluciju koju očekuje kao veliko razrešenje svih problema s kojima se čovečanstvo od pamtiveka bori. Nalazimo ga u neimenovanom gradu severne Afrike, gde u razgovoru s prijateljem Alijem ili pak ostarelim Kolumbom kojeg sreće na ulicama grada pretresa evropsku kolonijalnu istoriju, brojne genocide i razaranja koja su Evropljani počinili na drugim kontinentima kako bi se dočepali zlata i ostalih bogatstava. Istrebljenje Inka i Asteka, robovlasništvo, zlatna i naftna groznica govore mu da su zlo i bestijalnost konstanta a ne izuzeci, ali on ipak zadržava veru da su ljudi dobri koliko i zli i da još ipak ima nade za ljudski rod.