Boetije – Utjeha filosofije

Povez: tvrdi

Izdavač: Unireks, Podgorica

Godina izdanja: 2008

Obim: 239

Stanje: odlično

Boetije – Uteha filosofije; Boetije – Uteha filozofije
Manlije Anicije Severin Boetije, poslednji veliki filozof antike, rođen 480. godine, svojim delima omogućiće da se barem deo antičke učenosti prenese u srednji vek, koji je „službeno” počeo upravo padom Zapadnog rimskog carstva.

Boetije je potomak čuvene porodice Anicija. Sin je rimskog konzula, a i sam će biti konzul. Nakon rane očeve smrti brigu o njegovom vaspitanju preuzima očev prijatelj Kvint Aurelije Memije Simah, koji mu je omogućio najbolje moguće klasično obrazovanje.

Teodorih, Odoakarov naslednik, vrlo sklon rimskoj kulturi, oko sebe okuplja velik broj uglednih i obrazovanih ljudi među kojima je bio i Boetije. Boetije stiče počasno zvanje patricija koje mu omogućava da sve svoje vreme posveti nauci i filozofiji. Prevodi i piše komentare na brojna dela helenske filozofije, a u prvom redu prevodi na latinski Aristotela, Platona i Porfirija.

Aktivan je, takođe, i u politici, pa zauzima visoke položaje – bio je senator, kvestor, konzul, čak i magister officiorum, predsednik vlade, tako da se u njemu otelotvorio Platonov ideal o osobi koja poseduje i mudrost i moć. Boetije zbog svoje moralnosti stiče brojne neprijatelje. Lažno je optužen da je sudelovao u zaveri protiv Teodoriha, pa je osuđen na smrt i zatočen u tamnicu u Paviji (današnja Padova). Dok je čekao na izvršenje smrtne kazne, napisao je svoju slavnu Utehu filozofije (Consolatio philosophiae). Pogubljen je 524. ili 525. godine.

Boetijevo delo
Napisao je mnoga dela iz najrazličitijih područja nauke i filozofije, koja će imati veliki uticaj na ove discipline sledećih hiljadu i više godina. Imao je nameru da prevede na latinski jezik sva Platonova i Aristotelova dela i da uz to pomiri učenja ove dvojice filozofa. Ovo bi možda i ostvario da ga u tome nije omela prerana smrt. Prema nekim izvorima na latinski je prevodio i Pitagoru, ali i druge helenske filozofe.