ALTER IMAGO – Trendsetter in the landscape

Povez: meki

Izdavač: Muzej savremene umetnosti, Beograd

Godina izdanja: 1986

Obim: –

Stanje: vrlo dobro

Nada Alavanja (Beograd,1952) je diplomirala na Filozofskom fakultetu (Grupa za istoriju umetnosti) u Beogradu. Jedna od osnivača umetničke grupe Alter imago sa Tahirom Lušićem i Vladimirom Nikolićem. Nagrada za slikarstvo na Bijenalu mladih, Rijeka 1983. i Likovne jeseni, Sombor 1983.
Tahir Lušić (Rijeka, 1949)je studirao istoriju umetnosti i arhitekturu u Beogradu. Jedan od osnivača umetničke grupe Alter imago sa Nadom Alavanjom i Vladimirom Nikolićem.

Galama je prestala, vatromet je završen, fanfare su utihnule. Više nikoga i niušta ne treba ubeđivati (fascinirati). Svi potentni aduti (talenat, imaginacija, artificijelnost) već su na stolu. Veoma voljno se treba prepustiti novom miru i tihoj kamernoj kontempalciji. Ono što znamo danas više nije dovoljno, ono što se oseća da je u vazduhu treba, kao da smo na samom početku, uobličiti u jasnu misao i materijalizovati. Pošto je izazvana zorna pažnja, sada je neophodno darivati tek samo zrele plodove.

`Trendsettere in the Landscape`, izložba Nade Alavanje i Tahira Lušića, umetničkog para Alter imago, nakon mnogih oblika sedimentiranja i mitacuja označila je fazu erekcije opšteg poimanja iz povesti kultura koja se naziva ikonologija. Svodeći sliku na predstavu-znak ovi autori su se odlučili da govorom u novim simbolima objasne svoje sadašnje shvatanje o umetnosti po sebi. Tematika je jedinstvena, sve slike predstavljaju `pejsaže` u kojima postoji još jedan konstantni element: kod Alavanje arhitektonika giardini-a, kod Lušića „grid“ kao kolektivni i još više personalni sublim u nizu istorijski verifikovanih i akceptiranih elemenata kakvi su na primer krst ili zvezda i dr. Ovi novi stereotipi iznađeni su, sa jedne strane, iz potrebe da se zasnuje promenjena ikonološka mapa (koja bi odgovarala najnovijim umetničkim previranjima i duhovnim supstitutima), a sa druge se pomalo ironično transformiše jedan odabrani modul i dovodi u sirealni kontekst (grid, rešetka nastala iz evociranja sheme dizajna pedesetih godina koji je bio uglast i pravolinijski, i minimalizma šezdesetih čija se poetika zanivala na rubnim, siromašnim formama u jednom oblapornom vremenu svekolike materijalne ekspanzije). Njihovo unošenje u jednu konturu imaginarnog pejsaža (N. Alavanja, „Giardino Comunale“, T. Lušić, „Kulturlandschaft“) zpravo je onaj artificijelni momenat u toj umetnosti inscenacija i čini ono što je nestvarno, a što je upravo ideja dodatka nečega (u značenju) realnom. Pri tome je ovaj prizor slikarstva visoke tenzije usložnjen njihovim poznatim metodom preplitanja apstraktnog i figurativnog, crteža i slike.

Vandalska faza nasilnog penetriranja (Novi divlji) u oficijelnu kulturu i umetnički sistem za poslednju generaciju stvaralaca okončana je i sada se na osvojenim pozicijama treba zadržati lucidnošću, suptilnim manirom i stvaralačkim trajanjem. I mada su ove poslednje slike o kojima je reč slikane lazurno, a i ne samo zbog toga što se u njima pričanje (ili ćutanje) odvija u dva, tri ili više planova po dubini,one sadrže neobičnu punoću, težinu jasne namere (i dostignutog cilja – projekta) da se oblicima post-ekspresionizma (ili postmoderne) plastičkom sintaksom formuliče mesto jedinstva prošlog i sadašnjeg, starog i novog, postojećeg i mogućeg: Uzročnik koji upravlja tim tokom nalazi se u pejsažu pred vama.

Predgovor kataloga napisao Jovan Despotović.